Looking back at the Polish Presidency of COP24 in Katowice

QUENTIN GENARD

For two weeks in December 2018, Poland was the beating heart of multilateral diplomacy. COP24, the annual diplomatic meeting on climate change, took place in Katowice, the capital of Silesia. Stakes were high, especially for the Polish Presidency.

The multilateral framework to fight climate change

Scientifics have established a long-time ago that human activities influence climate. Governments set up an international framework to help the fight against climate change in 1992, called the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). The 197 signatories meet annually at a Conferences of the Parties (COP) to assess progress and enhance actions. It is within this framework that the Kyoto Protocol, the Paris Agreement, and now the “Katowice texts” were negotiated.

The COP would generally take place in Bonn, Germany where its secretariat sits, unless a country volunteers to host it. The host country should come from one of the five regions officially recognised by the United Nations, on a rotating basis: Africa, Asia, Latin America and the Caribbean, Central and Eastern Europe and Western Europe and Others. Poland has repeatedly been the only country to volunteer to host the COP from Central and Eastern Europe Region. This is why COP14 (Poznań), COP19 (Warsaw) and COP24 (Katowice) took place in Poland.

Not all the COPs have the same agenda or importance. Only some of them made it into history. It is during COP3 in Japan that the Kyoto Protocol was signed and hence the first common framework for limiting global warming emissions agreed. Observers still refer to COP15 in Copenhagen as a massive drawback as the world failed to agree on a new climate change treaty. Finally, COP21 was a landmark meeting as this is where the Paris Agreement was negotiated. At the end of last year, it was clear that COP24 would be an crucial meeting: negotiators were tasked with finalising the “rulebook” (the rules needed to implement the Paris Agreement) before turning to 2019, the “ambition” year. Czytaj więcej

PASZPORT NANSENA – ZAPOMNIANA POLITYKA UCHODŹCZA?

MARTA MAKOWSKA

Fridtjof Nansen, urodzony w XIX wieku, norweski podróżnik, polarnik, naukowiec i dyplomata jest postacią słabo rozpoznawalną w Polsce. W latach 20. XX wieku piastował urząd szefa delegacji rządu norweskiego przy Lidze Narodów (poprzedniczki Organizacji Narodów Zjednoczonych) w Genewie, gdzie angażował się w pomoc uchodźcom. Nansen został mianowany pierwszym Wysokim Przedstawicielem ds. uchodźców (stanowisko dotyczyło wówczas uchodźców rosyjskich) przy Lidze. Czytaj więcej

FRANCJA: TO JEST WOJNA!

BARBARA MARCINKOWSKA

16 listopada o godzinie 16:00 w Wersalu rozpoczęło się posiedzenie francuskiego Kongresu, złożonego z członków połączonych izb parlamentu, zarówno wyższej (Senat), jak i niższej (Zgromadzenie Narodowe). Zostało ono zwołane przez Prezydenta Françoisa Hollande[1] na skutek piątkowych zamachów terrorystycznych. Jego przemówienie było transmitowane przez różne media, w tym przez telewizję BFM TV[2].

Czytaj więcej

POROZUMIENIE NUKLEARNE Z WIEDNIA SUKCESEM RAMADANOWYCH MODLITW

DOMINIKA KLIMOWICZ

„Historyczny błąd” czy „szansa na pokój”? Przedstawiony 14 lipca Wspólny Ogólny Plan Działania (ang. Joint Comprehensive Plan of Action – JCPOA) znany bardziej jako porozumienie nuklearne z Wiednia wywołuje skrajne emocje. Od euforii Irańczyków tańczących na ulicach Teheranu, po pełne nieufności i sceptycyzmu prognozy izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu. Niewątpliwie jest to jedno z najważniejszych wydarzeń politycznych 2015 roku… a może i nawet całej dekady. Po wielu latach nieudanych negocjacji wydawało się, że dojście do jakiegokolwiek porozumienia staje się niemożliwe. A jednak! Czytaj więcej

REQUIESCAT IN PACE? O PLANIE MISJI POKOJOWEJ ONZ NA UKRAINIE

ANITA SĘK

Prezydent Ukrainy Petro Poroszenko ogłosił w środę 18 lutego wieczorem zamiar skłonienia ONZ do wysłania na wschód Ukrainy międzynarodowego kontyngentu pokojowego, którego zadaniem byłoby monitorowanie (wymuszenie?) przestrzegania porozumień mińskich [1]. Na podstawie mandatu Rady Bezpieczeństwa ONZ, siły te miałyby dołączyć do składu Wspólnego Centrum Kontroli i Koordynacji, w którym zasiadają już przedstawiciele sił zbrojnych Ukrainy, Rosji oraz wysłannicy OBWE. Według Poroszenki, najlepszym formatem byłaby misja policyjna Unii Europejskiej; wykluczył on przy tym udział w owym kontyngencie przedstawicieli państwa-agresora, za jakie Ukraina uznaje Rosję. Prezydent przekazał tę propozycję w rozmowie telefonicznej szefowi Rady Europejskiej Donaldowi Tuskowi w czwartek 19 lutego br. Tusk potwierdził, że podczas jego wizyty w Kijowie w niedzielę 22 lutego z okazji pierwszej rocznicy “rewolucji godności” na Majdanie dialog w tej sprawie będzie kontynuowany. Zdaniem byłego wiceministra spraw zagranicznych Ukrainy Aleksandra Czałyja w zachodnich stolicach już omawiane jest wysłanie sił pokojowych na Ukrainę. „Białorusini się zgłosili, możliwe, że Kazachowie, możliwe, że Gruzini, może też Polacy” – powiedział ukraiński dyplomata [2]Jednak na międzynarodowych salonach dyplomatycznych póki co brak jakiegokolwiek entuzjazmu, co do realizacji pomysłu Poroszenki. Nie ma też polskiego stanowiska w tej sprawie. Czytaj więcej

CZARNY ORZEŁ NA ROZDROŻU – NIEMIECKA POLITYKA ZAGRANICZNA I BEZPIECZEŃSTWA 25 LAT PO ZJEDNOCZENIU

RAFAŁ ANDRZEJ SMENTEK

3 października Republika Federalna Niemiec obchodziła swój Dzień Jedności (Tag der deutschen Einheit). W tym roku przypada już 25-ta rocznica zburzenia Muru Berlińskiego i początków jednoczenia RFN z NRD. Jak zwykle przy takich okazjach niemieccy politycy – zarówno ci aktualnie rządzący, jak również decydenci z poprzednich lat – wielokrotnie podkreślali znaczenie tych wydarzeń i określali je mianem politycznego sukcesu. A niewątpliwie nim było. Dzięki zjednoczeniu i późniejszym ustaleniom konferencji „2+4” Niemcy odzyskały pełną suwerenność i możliwość samodzielnego decydowania m.in. o polityce zagranicznej. Teraz po 25 latach rząd w Berlinie staje przed bardzo poważnymi wyzwaniami i rosnącymi oczekiwaniami swoich sojuszników oraz przed koniecznością ponownego określenia własnej roli na arenie międzynarodowej. Czytaj więcej

Indian economy in the light of Millennium Development Goals

mdgCEZARY SZCZEPANIUK

Two years before the end date of the Millennium Development Goals, India seems to be far from achieving most of them. Millennium Development Goals are eight objectives set up in 2000 to be achieved by 2015 in order to improve general social and living conditions in the world. Among the MDGs, six seem to be crucial from the social point of view: to eradicate poverty, achieve universal primary education, promote gender equality, combat HIV/AIDS, reduce child mortality and improve maternal health. The key to understand conditions for India’s MDG progress (or rather their delay) is to analyze the country’s economy.  Czytaj więcej

Słów kilka o „targach” jordańsko-saudyjskich

ARTUR MALANTOWICZ, Program Azjatycki

Flag-Pins-Jordan-Saudi-ArabiaPo bezprecedensowej rezygnacji Arabii Saudyjskiej z piastowania stanowiska niestałego członka Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych w wyścigu do objęcia azjatyckiego (i arabskiego zarazem) mandatu pojawił się nowy kandydat – Jordańskie Królestwo Haszymidzkie. 6 grudnia br. w wyniku niemal jednomyślnego (178 z 179 głosujących było „za”) głosowania Zgromadzenia Ogólnego ONZ Jordania została wybrana nowym członkiem RB ONZ (kadencja 2014-2015). Wcześniej Jordania wycofała swoją kandydaturę z ubiegania się o członkostwo w Radzie Praw Człowieka, tym samym w dużej mierze przyczyniając się do tego, że miejsce to przypadło w udziale Arabii Saudyjskiej (oficjalnie wybrana została 12 listopada br. na trzyletnią kadencję 2014-2016). Jak należy interpretować „targi” jordańsko-saudyjskie w ostatnich tygodniach? Czy można się w nich doszukiwać trwałego zbliżenia politycznego między Ammanem a Rijadem, czy też jest to efekt doraźnej zbieżności interesów obu państw?

Czytaj więcej

Szczyt klimatyczny: co się udało ugrać „przed Paryżem” i jaka w tym rola Chin?

IZABELA MODZELEWSKA

COP19_10.11_(14)W dniach 11-22 listopada 2013 r. w Warszawie odbyła się 19. Konferencja Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmiany klimatu (Conference of the Parties – COP), zwana także Szczytem Klimatycznym. Jest to już druga konferencja klimatyczna zorganizowana w Polsce (po COP 14 w Poznaniu w 2008 r.); a jej kolejne rundy odbędą się w Limie (2014 r.) i Paryżu (2015 r.). Podczas warszawskiego szczytu głównym celem strony polskiej było zacieśnienie współpracy państw by wypracować globalne porozumienie klimatyczne przed 2015 rokiem – podczas paryskiego szczytu planowane jest przyjęcie tzw. „umowy klimatycznej”. Ponadto zadaniem Polski było promowanie wdrażania ustaleń z poprzednich szczytów tj. z Cancun (Meksyk, COP 16), Durbanu (RPA, COP 17) oraz Doha (Katar, COP 18). W związku z tym warto przyjrzeć się dotychczasowemu przebiegowi dialogu klimatycznego, a także roli jaką we wdrażaniu postanowień COP pełnią Chiny – największe z państw rozwijających się. Czytaj więcej

EU Mission DRC Artemis: Greek goddess of the Hunt who brought peace in the Great Lakes Region?

BARBARA MARCINKOWSKA, CII Petersberg Series

ArtemisIn 2003 the European Union launched its first missions: one civilian (EUPM Bosnia & Herzegovina) and two military: ‘Concordia’ in the Former Yugoslav Republic of Macedonia and ‘Artemis’ in the Democratic Republic of Congo (DRC). This article aims to analyze the latter. Operation ‘Artemis’ was the first autonomous EU military operation (independent of NATO) conducted outside Europe and therefore can be considered as an important step in development of the European Security and Defence Policy (ESDP)[1]. However, has it provided peace and stability in the DRC, and more broadly – in the Great Lakes Region as it aimed to? Czytaj więcej