EUelections 2019: Elections in Belgium – towards another world record?

QUENTIN GENARD

Belgium is known over the world for fries, chocolate and the intricacy of its political system. It looks as if the country might be able to secure a new spot in the history books after the elections of May 2019. Belgians voted for the European, general and regional elections on the same day, and some of the electoral results were largely unexpected.

Belgium is a federal state. There is a central government by and large in charge of security and defence, international affairs and social security. There are also three communities and three regions. The three communities (French-speaking, Flanders and German-speaking) are particularly responsible for education. The three regions (Flanders, Wallonia and Brussels) are supervising the economy, employment and energy. Czytaj więcej

EUelections 2019: A View from Finland

VILHELMIINA VULKKO

Parament europejskiIn the 751-seated European Parliament, Finland has only 13 seats. As a result of the last European elections, held on 26th of May, these 13 seats were attributed to seven different parties. Even though the Finnish political scene is very divided, we can still say that the results of the euro elections followed the same trends as were seen at the European level. Czytaj więcej

 “SPANISH SUDOKU”: THE LONG AND TROUBLED ROAD TOWARDS NEW ELECTIONS

NICCOLÒ QUERCI

The last Spanish general election was held on Sunday 20 December 2015. More than 120 days have passed and yet, Spain still doesn’t have a government. Since 1977, two big parties have dominated the Spanish political life: the People’s Party (PP) and the Spanish Socialist Worker’s Party (PSOE). These two parties accounted for more than two thirds of the votes at every general election, and more than eighty percent of the seats in the Spanish Congress. The only exception was in 1977. Over the past ten years, the born and rise of two new political movements, the populist anti-austerity leftwing Podemos (“We Can”) and the liberal Ciudadanos (“Citizens”), has completely changed the Spanish political scene. Czytaj więcej

175 PARTIES SIGNED THE PARIS AGREEMENT. WHAT’S NEXT?

QUENTIN GENARD

On Friday April 22nd, 2016, representatives from 175 parties (the European Commission signed on behalf of the EU) gathered in New-York to sign the Paris Agreement at UN headquarters – making this a very symbolic ‘Earth day’. The Treaty is one of the outcomes of the COP21 meeting held in Paris in December 2015 – probably the most visible one. Parties agreed on the text of a new and legally-binding Treaty regulating the fight against climate change with the objective to keep the increase of the world’s temperature well below 2°C. The signing ceremony was the first test of the political credibility of the deal. Good news: it passed!

Why signing Treaties?

Once a country/a regional organisation signs a Treaty, it commits not to take any action that would hinder the purpose of the agreement even though the Treaty is not yet legally binding in its internal legal framework. After the signature, parties have to submit their ‘ratification instrument’ to the depositary of the Treaty. The submission of this instruments is the act through which a country agrees to be bound by the content of the Treaty. States do not always ratify a Treaty – the procedure depends on the national constitutional order, that can be  a ratification, but  also an acceptance, an approval or an accession. Czytaj więcej

VIEW FROM WARSAW: SECURITY AND SELECTIVE SOLIDARITY

MARTA MKOWSKA *

The attacks in Brussels might have added another brick into Poland’s wall against the refugees. Recent opinion polls show that 70 percent now oppose accepting refugees into the country, and more striking still, 50 percent of Poles support the idea of reintroducing border controls within the EU.

Just one day after the shocking atrocities, Polish prime minister Beata Szydło made a blunt statement revealing the government’s position on the EU’s relocation scheme: Poland is not ready to host any migrants. Rafał Bochenek, the government’s spokesperson added later that day that the Prime Minister’s declaration remains valid as long as there are no guarantees that European procedures regarding security and verification of the newcomers are working.

The timing of such a statement would not have been well received in most European capitals, but the government is holding firm on its policy, which it claims is designed to provide security for Polish citizens. With such a strong anti-migration sentiment within Polish public opinion, the government may yet successfully postpone its relocation obligations without being exposed to any legal or political consequences from the EU. Czytaj więcej

SUKUK JAKO ALTERNATYWNY INSTRUMENT FINANSÓW PUBLICZNYCH – DOŚWIADCZENIA TURECKIE

MEHMET MURAT COBANOGLU, AYSE NUR AYDIN
(for English version scroll down)

Sukuk (muzułmańska odmiana obligacji) uchodzi za jeden z najbardziej popularnych muzułmańskich instrumentów finansowych. Produkt ten cieszy się rosnącym zainteresowaniem zarówno prywatnych, jak i publicznych instytucji, które stosują go jako alternatywny sposób finansowania. Pierwszy sukuk korporacyjny został wyemitowany w 1990 roku przez malezyjską firmę Shell MDS, natomiast pierwszy sukuk rządowy w 2001 roku przez Bank Centralny Bahrajnu (dane za Hayat & Malik, 2014). Rynek sukuk rozwija się bardzo dynamicznie – globalna wartość emisji sukuk wzrosła z zaledwie 1,2 mld USD w 2001 roku do ok. 121 mld USD pod koniec 2014 roku. Czytaj więcej

IT’S NOT ABOUT MERKEL’S POWER – IT’S ABOUT EUROPE!

THOMAS BEHRENS

Being in power for a decade now, Angela Merkel at the beginning of 2016 is characterized by German newspapers as Chancellor desperately under pressure, finally having a tryst with destiny. For many journalists she seems to have lost both the essential and indispensable support within her own party as well as the approval of the German people. But in fact, Merkel’s power today is unquestionable – at least until key state elections coming up next month.

It’s impossible these days not to see that political atmosphere in Germany has changed dramatically since September 2015. Remains of the so-called “Willkommenskultur”[1] are a public mood of anger and heated debates about issues like ‘Refugee Crisis – How long can Merkel keep up?’ or ‘Migrant crisis to spell doom for German Chancellor?’. Czytaj więcej

INTEREST-FREE BANKING – A NEW ALTERNATIVE?

CIM

Although Islamic banking and finance (IBF) is definitely not an innovation in the strict sense of the word (its roots reach VII century), it is only relatively recently that bankers and financiers around the world – also in non-predominantly Muslim countries – started appreciating the opportunities it offers. As stressed by CASE President, Christopher Hartwell, in his opening speech, this interest grew stronger after the global financial crisis of 2007-2008, when Islamic banks proved to be more resistant to financial turbulences than their traditional interest-based counterparts. Czytaj więcej

(WIELKI) POWRÓT WAQFS

KATARZYNA SIDŁO

(for English version scroll down)

Instrumenty typu waqfs (lub po arabsku awqaf) są wykorzystywane na terytoriach muzułmańskich niemal od początku istnienia Islamu (uważa się, że produkt ten został wprowadzony przez Omara, towarzysza proroka Mahometa). choć wykorzystanie tego produktu jest różne w zależności od państwa, w opinii Petera Hennigana stanowi on podstawę cywilizacji muzułmańskiej. Obecnie waqfs często są określane mianem „śpiących olbrzymów” – nieefektywne, źle zarządzane oraz obarczone jarzmem korupcji, instrumenty te są cieniem tego czym były przed laty. Jednakże, coraz więcej muzułmańskich naukowców i polityków twierdzi, że produkty te mogą wrócić do dawnej świetności i ponownie zyskają popularność w świecie muzułmańskim i nie tylko. Zanim jednak spróbujemy odpowiedzieć, czy stwierdzenie to jest uzasadniona czy nie, przyjrzyjmy się historii waqfs. Czytaj więcej

ŁAD KORPORACYJNY – JAK PODEJŚCIE MUZUŁMAŃSKIE MOŻE POMÓC ZACHODNIM KORPORACJOM?

DR HANIMON ABDULLAH

(for English version scroll down)

Upadki dużych korporacji stały się rzeczywistym problemem współczesnego systemu finansowego. Chociaż większość bankructw jest wywoływana przez niezwiązane ze sobą czynniki, wydarzenia te mają często podobne przyczyny. Chcąc w pełni zrozumieć omawiany problem, warto pokrótce przeanalizować przypadki upadków korporacji, które miały miejsce w ostatnich latach.

Jednym z najbardziej znanych zdarzeń jest tzw. afera Parmalatu (włoska firma działająca w sektorze żywnościowym), która była związana z konfliktem interesów między współwłaścicielami – główni udziałowcy chcieli odnieść korzyści kosztem udziałowców mniejszościowych. Korporacja Enron (amerykańska firma energetyczna) upadła wskutek nielegalnych praktyk księgowych, które zostały wywołane przez kontrole wewnętrzne. Podobnie sytuacja miała się w przypadku bankructwa Barings Bank, które było konsekwencją błędów w trakcie kontroli wewnętrznych oraz działalności spekulacyjnej nieuczciwego maklera. Upadek Norther Rock (brytyjski bank) wynikał zaś z wadliwej procedury zarządzania ryzykiem na poziomie zarządu i kadry menedżerskiej. Podobnie było w przypadku Lehman Brothers. Czytaj więcej